ولسوالي حصه اول

ولسوالی حصه اول

 (چهارقریه )ولسوالی امروزی حصه اول (خنچ )درشمال شرق مرکزپنجشیر واقع است که ازطرف شرق به ولایت نورستان وازطرف شمال به ولسوالی پریان پنجشیرودره اندرآب ولایت بغلان ،ازطرف جنوب به ولسوالی های دره  وآبشاروازطرف غرب به مرگزولایت پنجشیروصل میباشد .

مرکزچهارقریه ولسوالی خنچ میباشد قابل ذکراست که ولسوالی کنونی پریان نیزمشمول چهارقریه باستان بوده است که حالا یکی از ولسوالی های هفتگانه ولایت پنجشیرمیبا شد؛خنچ به گمان اغلب معرب "خنگ"است که دراشعاررودکی وعنصری به معنای "اسپ سپید"وهمچنان به معنای شادی وطرب درمقابل رنج بکاررفته است .مثال ازرودکی دراین مورد:

رود آموودرشتـــــیهای آن

خنک ماراتامیان آید همی

دراینجا(خنچ)معرب خنگ است جای است شادی وطرب می آفریند واقعاًولسوالی خنچ قریه های مربوط آن سرسبزترین وشاداب ترین قریه های پنجشیراست که شادی وطراوت می آفریند.

درمتون تاریخی چهارقریه به شکل /جاریانه /آمده است که ازآنجا نقره ،بدست می آمد ؛نویسنده حدود العالم می گوید :پنجشیروجاریانه دوشهراست اندروی معدن سیم است ورودی میان این هردوشهربگزرد واندرحدود هندوستان افتد افزون بر نقره، کانهای لاجورد، زمرد و نیز سنگهای گرانیت و مرمر به فراوانی دراین ولسوالی یافت می‌شود.که دوآب مرزمیان بازارک به  مثابه اولین توابع وآغاز منا طق مربوطه به حصه اول (خنچ)آغازمیشود نخستین قریه آن (امرزبه ضم الف) که احتمالاً(این مر ز)بوده  باشد قریه های خورد وبزرگ درخم وپیچ این منطقه به زیبایی آن افزوده است قریه سرسبزی به چشم میخورد راغک نام دارد به قول نویسنده کتاب تاریخ،فرهنگ ،ومبارزه مردم پنجشیر"راغک "با"راغ"بدخشان ومردم قدیم ترین اقوام آریایی شاید پیوند قبیله یی داشته با شند.

 جغرافیانگاران عرب "امرز" را مرزمیان پنجشیرو"جاریابه  جارپایه " که شاید آب جاری معناداشته باشد یادکرده وگفته اند  که فاصله میان" جارپایه "ومرکزپنجشیریک منزل راه است این همان فاصله میباشد که بامنازل یک روزه دوران امیرعبدالرحمان تا احداث سرک موتررودرپنجشیرمطابقت دارد.درآن روزگاررفت وآمدکاروانهای بزرگ تجارتی انتقال ابریشم ازاین طریق صورت می گرفت به قول موألف تاریخ بیهقی این منطقه شاهد لشکر کشی های جهان گشایان چون اسکندرمقدونی ،شاهان یونانی وباختری ،چنگیزخان ،تیمور گرگانی وسلطان مسعودفرزند سلطان محمودغزنوی نیز بوده است.

درولسوالی حصه اول (خنچ )روستای زیبای سفید شیر(سفیدچهر) موقیعت دارد  در قسمت شمال سفید شیر(سفیدچهر) دره زیبای دلندوراست که دربهارسال روان تحقیقات ابتدایی ازطرف ریاست باستانشناسی وزارت محترم اطلاعات وفرهنگ وتیم باستانشناسی کشورفرانسه با همکاری ریاست اطلاعات وفرهنگ ولایت پنجشیردرانجا صورت گرفت ، نشان می دهد که این یکی ازشهرهای کهن زیستگای انسانهای شجاع ودلیربوده که پیشینه تاریخی آن درحدود 3000سال پیش ازامروز برمی گردد.

همچنان (سفیدشیر) درحال حاضرروستایی است دردامان پامیرافغانستان از زیباک چهارصد کیلومترفاصله دارد ودرآن قریه قرغزهای افغانستان زنده گی دارند ولی دراسناد رسمی دولت این قریه بنام سفیدچهریاد میشود.

دهکده های حصه اول(خنج)

دوآب،زنه،گلداره،خارو،اده  ،  کجول،  دشتک ، راغک ، غوزو، گردنه، پشغور،شابه ،برجمند ،خینج ، پاوات  ،جرویش  ،  رخ ، متا ،سفید چهر ، ده بالا ،سرجر،نشپا ،  دکک ، مکنی ، زریه ، دلندور،غونجو ، دشت ریوت ، چاه آهو ، دهن ریوت

 

محمدصابر  "دانشجو"